Senden Başkası Anlamıyor Öğretmenim

Dünya beni anlamıyor öğretmenim Sessizliğimdeki kelimeleri duyamıyor kimse

Gözlerinize bakmanın ne kadar zor olduğunu İçimde binlerce havai fişek patladığını Kalabalıkların ne kadar korkutucu olduğunu Onlarca sesin, kahkahanın, rengarenk ışıkların Beynimde bir volkan olup yağdığını Kimse bilmiyor öğretmenim

Doğru kelimeleri seçemediğim için Sizlerin kelimelerini ödünç aldığımı Sesim yolunu bulamadığında Sözcüklerin içimde kaldığını bilmiyorlar

Ellerimi koyacak yer bulamayıp çırpıyorsam Kendi etrafımda dönüp gülüyorsam Bir ileri bir geri yürüyüp sallanıyorsam

Sevindiğimdendir bazen Korktuğumdan Ya da sadece Fazla geldiğindendir dünya Bilmiyorlar öğretmenim Ağlayıp bağırıyorsam yanınızda Kendimi anlatacak başka yol bilmediğimden Herkes biraz korkmaz mı değişimden Ben de korkuyorum bir şeyler değişince Kaybolmaktan

Dünya biraz yavaşlasa olmaz mı öğretmenim Adımlarınız, cümleleriniz, istekleriniz Gökyüzünde süzülen bir uçurtma gibi Ben kuyruğunu seyrederken İpi kaçıveriyor ellerimden

Biraz dursa

Beklese Beni

izlesel Olmaz mı öğretmenim

Ben gökyüzüne gözlerimi dikemiyorsam da Bir anlığına olsa Gökyüzü dizlerinin üzerine çökemez mi?